Sakarya Dağcılar Topluluğu

Sabah saat 07:00'de buluşma noktasında buluşup 15 kişi olarak Akyazı'ya doğru hareket ettik. Karapürçek ilçesinde kahvaltı ve alışveriş molası verdik. Eksiklerimizi burada tamamlayıp sabah çayları da içildikten sonra Ahmediye Köyüne doğru hareket ettik.Bu faaliyete gelirken senenin en ağır faaliyetini yapacağımızı bilmiyorduk.
Son hazırlıklarımızı Ahmediye Köyü'ndeki  Zirve Alabalık Tesisi'nde tamamlayarak yürüyüşümüze başladık.
Önce bir çok mantar çeşidinin bulunduğu ormandan geçtik.Ormanın ardından patika bir yolda yürüyüşümüze devam ettik.Yol kenarlarında bol miktarda irili ufaklı ahududu vardı.Yürüyüş boyunca ahududu toplayarak yedik.Yol nedense bitmek bilmiyordu. Yukarıya çıkmamız gerekirken aşağıya inmeye başlamıştık .Bir şeyler ters gidiyordu biz yine ilerliyorduk. Rotanın yanlış olduğunu öğrendik. Herkes kahkahalarla gülmeye başladı . Hemen yeni bir rota belirlendi . Zirveye çıkış için  aynı yolu devam etmemiz gerekiyordu. Yürüdükçe yol daha da uzamıştı.

Bazı arkadaşlar kaybolduğumuzu söylüyordu .Kimse şikayetçi değildi. Öyle güzel bir vadiden geçiyorduk ki burada kaybolmak bile keyif vericiydi.Yorgunluğumuz kat ve kat arttı. Göktepe zirvesi'ne çıkmak  neredeyse hayal görünüyordu.Yolda çalışan orman işcilerine rastladık ve onlardan doğru yolda olduğumuzu öğrendik. Az ilerdeki virajdan yukarı doğru çıkmaya başladık. Oldukça uzun süren bir yürüyüşün  ardından  planlanan yemek noktasına  geldik.Yemeklerimizi pişirmek için büyük bir ağacın gölgesinde ateş yakıldı. Çantalarımızı ağacın kenarına bırakıp Göktepe zirvesine doğru yürümeye başladık. Göktepe zirvesi heyecanla bizi bekliyordu.Attığımız her adımda rüzgar daha güçlü ve sert esiyordu.Sonunda saatlerce süren yorgunluk unutulmuş ve hedefe varmıştık.
Göktepe zirvesi rengarenk çiçeklerle süslenmiş bir gelin gibi ayaklarımızın altında duruyordu. Dağ çiçekleri arasında bir çok fotoğraf çekildik. Bir süre etrafı seyrettik.Yoğun sis yüzünden manzara kısmen görünüyordu.Zirvede olmanın mutluluğuyla derin bir nefes alarak bir simyacı edasıyla gülümsedim.Çünkü burada çiçekler, bulutlar, ağaçlar, rüzgar
adeta konuşuyor ve bizi kucaklıyordu.Bir süre burada vakit geçirip yemek yiyeceğimiz noktaya  geri döndük.Herkes çok acıkmıştı.Şüphesiz günün en özel yemeği İbrahim Akçakoca arkadaşımızın 1600 rakıma kadar taşıdığı karpuz oldu.Yemektensonra bir süre dinlenip geri dönüş için yola koyulduk.
Yol boyunca bir çok farklı ormandan geçtik.Yol yeniden uzamaya başlamıştı .Aşağıya inmemiz gerekiyorken bu seferde yukarıya
doğru çıkmaya başlamıştık.Artık adım atmaya gücümüz kalmamıştı.Yine kısa molalarla
ilerlediğimiz yolun ardından Mancıklar ve Beygübet yaylalarını geçtik.
Hava kararmak üzereydi. Bitiş noktasına 2 km kala yol kenarında mola verip çay ve kahve keyfi yaptık ve kısa süren yürüyüşün ardından bitiş noktasına ulaştık.Aracımızla civardaki köyleri gezerek Taşburun köyüne vardık.Yolda durup fotoğraf çekildiğimiz asma köprü dikkat çekiciydi.
Hava artık tamamen kararmıştı.İlçenin merkezindeki bir kahvede son molamızı verdik.Dilek Türkmen'in yapmış olduğu muhteşem kek molamıza ayrı bir lezzet katmıştı.Büyük bir keyifle çaylarımızı yudumladık ve eski alaturka müzikler eşliğinde Adapazarı’na doğru yol aldık.
Başlangıç noktasına varmadan bizimle son gezisini yapıp memleketine dönecek olan değerli arkadaşımız Sebahatdin Yağcı ile vedalaştık.Aramızdan değerli bir isim ayrılıyordu. Vedalaşırken büyük bir sessizlik hakimdi.Yürekleri derin bir burukluk kapladı.Vedalaşmanın ardından faaliyetimiz başlangıç noktasında sona erdi.
Degerli rehberimiz ve sevgili hocamız Kenan Hazar'a faaliyet esnasında hiçbir ayrıntıyı atlamadan bizlere her türlü önlem ve güvenlik tedbirlerini sağladığı için, ayrıca tüm arkadaşlarıma göstermiş oldukları yakınlıktan, anlayıştan ,yardımseverlikten ve içtenlikten dolayı dolayı teşekkür ediyorum.Gönül Evliya Çelebi gibi gezmek ister,biliyorum ki bu benim son yazdığım yazı olmayacak. Bir başka rotada buluşmak üzere. Sevgiyle kalın
Özlem GİRİŞTA
Not: Faaliyette 26,5 km yol yürünmüştür.

Bu makaleyi tavsiye et...