Bir klüp başkanının görevi, kulübün işleyişini, sporcuların eğitimini, faaliyetlerin düzenlenmesini sağlamakla bitmeyip, bunun yanı sıra sporcularına kulüpleşme mantığını, kulüp disiplini bilincini, kulüp sporcusu olma sorumluluğunu kazandırmaktır.
FAALİYETİN Adı : Abant-Keltepe-Dereceören Kış Zirve Yürüyüşü Katılanlar : Seyit YAŞAR, Emine YAŞAR, Ömer KILIÇASLAN, Meltem KILIÇASLAN, Kenan HAZAR, Tülay HAZAR, Kamil KURU, Rahime GÜREL, Ercan SEVİM, Resul KURU, Ömer Ali AKARDAŞ, Özcan YENİ, Ahmet Muhammed HAZAR, Aykut AYDIN, Yeliz KORKMAZ Tarih : 07 Şubat 2010 Yer : Abant Gölü \ BOLU Hava Durumu :-3,-5°C, şiddetli rüzgarlı (80-90 km/h), önceleri açık, daha sonra kar yağışlı Görüntüler :
Tedarik : Yol üzerindeki tesislerden ve yerleşim yerlerinden ihtiyaçlarınızı karşılayabilirsiniz.
Faaliyet Süresi: 10 Saat – 19 km
Tavsiyeler : Yaz faaliyetleri için güzel ve manzaralı bir parkur. Kışın rüzgar, tipi ve çığ riskine dikkat edilmeli.
Faaliyet Günlüğü: Önceden keşfini yaptığımız parkuru biraz daha uzatmak ve yöreyi tanımak için düzenlediğimiz yürüyüşümüz için her zamanki toplanma yerimiz olan Ofis’in yanında toplanıp sabah 07.00’da yola çıktık. Yolun açık olması nedeniyle otoban yerine eski yolu kullanarak saat 09.00’da Abant Gölüne vardık. Parkur başlangıcında kayak pistini görünce naylonu eline alan kaymaya başladı. Burada biraz eğlenip kayak faslından sonra yürüyüşümüze başladık. Yoğun kar nedeniyle Kenan abi önden hedik ile bize iz açarken biz de onu takip ettik. TRT istasyonuna yaklaştığımızda esen şiddetli rüzgar nedeniyle ikişerli sıra halinde yürümeye başladık. Bu şekilde sıranın rüzgar tarafında kalanlar diğer tarafta kalanların rüzgarını kesmiş oldu. Normalde girilmesi yasak olan vericiye bir iki arkadaşımızın çok üşümesi sebebiyle girdik. Sağ olsun görevliler de durumumuzu görüp içerde ısınmamıza izin verdiler. Çay ve yemekten sonra kaldığımız yerden yürüyüşümüze devam ettik. Rüzgar şiddetini artırarak devam ettiğinden biz de ikişerli kolda yürümeye devam ettik. Uğramayı düşünmediğimiz Mangırlar yaylasına da rüzgardan bir süreliğine kaçıp kurtulmak için girdik. Yolumuz bizi sırtın öbür yanına atınca rüzgar azalmıştı ama rüzgarın yığmış olduğu kar artmıştı. Bu da ciddi anlamda çığ riski içeriyordu. Birkaç tehlikeli yeri dikkatlice geçtik. Son noktada tabaka kırılması olunca yol değiştirildi ve ormana yakın yayvan bir yerden devam edildi. Kısa süre sonra Ferizli yaylasına ulaştık. Önce burada dinlenmeden devam etmeyi düşündük, fakat gittiğimiz yolun doğru olmadığını anlayınca tekrar yaylaya döndük ve 15 dakika kadar dinlendik. Önden çıkıp GPS yardımıyla doğru yolu tespit ettik, diğerlerinin bize katılmasıyla aşağıya doğru inmeye başladık. Orman sınırından biraz içeri girince karın hem seviyesi azaldı (1-1,5 metreye düştü) hem de toz halini almaya başladı. Zevkli bir iniş sonunda meraklı bakışlar altında Dereceören köyüne girdik. Camiden çıkan yöre halkıyla görüşüp yaylalar hakkında bilgi aldık ve son bir gayretle köye gelemeyen aracımıza kadar yürüyüp faaliyetimizi tamamladık. Raporu Hazırlayan : Kamil KURU
